Kindermishandeling / kinderdoding

Kinderdoding

Er zijn verschillende vormen van kinderdoding te onderscheiden:

Neonaticide: doden van een kind in eerste 24 uur na de geboorte. Vaak gaat het hierbij om een (zeer) jonge moeder. De zwangerschap was vaak ongepland en ongewenst. Er vaak geen sprake van psychopathologie bij de moeder. Als er wel sprake is van psychopathologie is dit vaak een depressie of dissociatieve verschijnselen.

Infanticide: doden van een kind ouder dan een dag, maar jonger dan 12 maanden. Bij deze vorm van kinderdoding wordt relatief vaak een postnatale depressie of postnatale psychose (zeldzamer) gezien.

Filicide: doden van een kind ouder dan een jaar tot achttien jaar.

Zowel neonaticide als infanticide worden met name door moeders gepleegd.

Er zijn verschillen gevonden tussen kenmerken van moeders versus vader die hun kind(eren) doden. Zie bijvoorbeeld een artikel van Putkonen et al. (2010) en het proefschrift van Toon Verheugt.

Kenmerken van moeders die hun kind doden: vaak is er duidelijk sprake van psychopathologie (depressie, psychose); trauma’s; suïcidaliteit; vaak hebben ze al hulp gezocht (m.u.v. neonaticide), wilde kind (vermeend) lijden besparen.

Kenmerken van vaders die hun kind doden: financiële problemen; jaloezie; alcohol; minder psychiatrische problematiek; ze worden vaker verantwoordelijk gehouden voor het delict; vaker familicide; oudere slachtoffers.

 

Kindermishandeling

Klik hier voor meer algemene informatie over kindermishandeling. Bepaalde vormen van kindermishandeling, zoals het Munchausen by Proxy syndroom worden vooral door moeders gepleegd.